งานวิจัยชี้ AI ช่วยเขียนบททบทวนวรรณกรรมยังต้องพึ่งมนุษย์ แม้ขยายหน้าต่างบริบทแล้ว
งานวิจัยล่าสุดบน arXiv เผยผลประเมินการใช้โมเดลภาษาขนาดใหญ่หรือ LLM ช่วยเขียนบททบทวนวรรณกรรม พบว่ายังต้องอาศัยการตรวจสอบอย่างใกล้ชิดจากมนุษย์เพื่อให้ได้มาตรฐานทางวิชาการ
งานวิจัยหัวข้อ "LLMs for Academic Workflows: An Evaluation of Literature Reviews Generated with Short and Long Context Windows of LLMs" (รหัสเอกสาร arXiv:2608.26145) มุ่งศึกษาผลกระทบของขนาดหน้าต่างบริบท (Context Window) ต่อคุณภาพของการเขียนบททบทวนวรรณกรรม (Literature Review) โดยใช้โมเดลภาษาขนาดใหญ่ (Large Language Model หรือ LLM)
ในการศึกษานี้ นักวิจัยได้ประเมินบททบทวนวรรณกรรมที่สร้างโดย AI จำนวน 20 ชุด ซึ่งอ้างอิงข้อมูลจากแหล่งข้อมูลวิชาการอย่าง Semantic Scholar และ arXiv โดยมีนักวิจัย 2 คนทำหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 15 มิติ
ผลการศึกษาพบว่า บททบทวนวรรณกรรมที่สร้างโดย AI ยังคงจำเป็นต้องมีมนุษย์เข้ามาตรวจสอบและควบคุมดูแล (Human Oversight) เพื่อให้งานเขียนมีคุณภาพผ่านเกณฑ์มาตรฐานสำหรับการตีพิมพ์ทางวิชาการ แม้ว่าการเพิ่มขนาดหน้าต่างบริบทจะช่วยให้โมเดลสามารถรับข้อมูลในวงกว้างและรักษาความต่อเนื่องของเนื้อหาในอินพุตที่ยาวขึ้นได้ แต่ก็ยังพบปัญหาข้อจำกัด เช่น การวนซ้ำของเนื้อหา และการตกหล่นของประเด็นสำคัญบางประการ
งานวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นถึงข้อจำกัดปัจจุบันของ AI ในงานวิชาการระดับสูง ซึ่งนักวิจัยและนักศึกษาไทยที่ต้องการใช้ LLM เป็นเครื่องมือช่วยสรุปงานหรือเขียนบทความ ควรระมัดระวังและตรวจสอบความถูกต้องด้วยตนเองทุกครั้ง